Section 4.1

In this sitting

1. 4.1.1जानश्रुतिर् ह पौत्रायणः श्रद्धादेयो बहुदायी बहुपाक्य आस । स ह सर्वत आवसथान् मापयां चक्रे सर्वत एव मे ऽन्नम् अत्स्यन्तीति
2. 4.1.2अथ ह हंसा निशायाम् अतिपेतुः । तद् धैवं हंसो हंसम् अभ्युवाद । हो हो ऽयि भल्लाक्ष भल्लाक्ष जानश्रुतेः पौत्रायणस्य समं दिवा ज्योतिर् आततं तन् मा प्रसाङ्क्षीस् तत् त्वां मा प्रधाक्षीर् इति
3. 4.1.3तम् उ ह परः प्रत्युवाच कम् व् अर एनम् एतत् सन्तं सयुग्वानम् इव रैक्वम् आत्थ इति । यो नु कथं सयुग्वा रैक्व इति
4. 4.1.4यथा कृताय विजितायाधरेयाः संयन्त्य् एवम् एनं सर्वं तद् अभिसमेति यत् किंच प्रजाः साधु कुर्वन्ति । यस् तद् वेद यत् स वेद स मयैतद् उक्त इति
5. 4.1.5तद् उ ह जानश्रुतिः पौत्रायण उपशुश्राव । स ह संजिहान एव क्षत्तारम् उवाचाङ्गारे ह सयुग्वानम् इव रैक्वम् आत्थेति । यो नु कथं सयुग्वा रैक्व इति
6. 4.1.6यथा कृताय विजितायाधरेयाः संयन्त्य् एवम् एनं सर्वं तद् अभिसमेति यत् किंच प्रजाः साधु कुर्वन्ति । यस् तद् वेद यत् स वेद स मयैतद् उक्त इति
7. 4.1.7स ह क्षत्तान्विष्य नाविदम् इति प्रत्येयाय । तं होवाच यत्रारे ब्राह्मणस्यान्वेषणा तद् एनम् अर्च्छेति
8. 4.1.8सो ऽधस्ताच् छकटस्य पामानं कषमाणम् उपोपविवेश । तं हाभ्युवाद त्वं नु भगवः सयुग्वा रैक्व इति । अहं ह्य् अरा ३ इति ह प्रतिजज्ञे । स ह क्षत्ताविदम् इति प्रत्येयाय