अथ स राजा नीलोत्पलदलरुचिरकान्ति नयनम् एकं वैद्यपरिदृष्टेन विधिना शनकैर् अक्षतम् उत्पाट्य परया प्रीत्या चक्षुर्याचनकाय प्रायच्छत् । अथ शक्रो देवेन्द्रस् तादृशम् ऋद्ध्यभिसंस्कारं चक्रे यथा ददर्श स राजा सपरिजनस् तत् तस्य चक्षुश् चक्षुःस्थाने प्रतिष्ठितम् । अथोन्मिषितैकचक्षुषं चक्षुर्याचनकम् अभिसमीक्ष्य स राजा परमेण हर्षेणापूर्यमाणहृदयो द्वितीयम् अप्य् अस्मै नयनं प्रायच्छत् ॥ ततः स राजा नयने प्रदाय विपद्मपद्माकरतुल्यवक्त्रः । पौरैर् असाधारणतुष्टिर् आसीत् समग्रचक्षुर् ददृशे द्विजश् च
atha sa rājā nīlotpaladalarucirakānti nayanam ekaṃ vaidyaparidṛṣṭena vidhinā śanakair akṣatam utpāṭya parayā prītyā cakṣuryācanakāya prāyacchat / atha śakro devendras tādṛśam ṛddhyabhisaṃskāraṃ cakre yathā dadarśa sa rājā saparijanas tat tasya cakṣuś cakṣuḥsthāne pratiṣṭhitam / athonmiṣitaikacakṣuṣaṃ cakṣuryācanakam abhisamīkṣya sa rājā parameṇa harṣeṇāpūryamāṇahṛdayo dvitīyam apy asmai nayanaṃ prāyacchat // tataḥ sa rājā nayane pradāya vipadmapadmākaratulyavaktraḥ / paurair asādhāraṇatuṣṭir āsīt samagracakṣur dadṛśe dvijaś ca
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.