अथ तस्य राज्ञः सत्याधिष्ठानबलात् पुण्योपचयविशेषाच् च वचनसमनन्तरम् एवेन्द्रनीलशकलाक्रान्तमध्यम् इव नीलोत्पलदलसदृशम् एकं चक्षुः प्रादुरभूत् । प्रादुर्भूते च तस्मिन् नयनाश्चर्ये प्रमुदितमनाः स राजा पुनर् अपि शक्रम् उवाच । यश् चापि मां चक्षुर् अयाचतैकं तस्मै मुदा द्वे नयने प्रदाय । प्रीत्युत्सवैकाग्रमतिर् यथासं द्वितीयम् अप्य् अक्षि तथा ममास्तु
atha tasya rājñaḥ satyādhiṣṭhānabalāt puṇyopacayaviśeṣāc ca vacanasamanantaram evendranīlaśakalākrāntamadhyam iva nīlotpaladalasadṛśam ekaṃ cakṣuḥ prādurabhūt / prādurbhūte ca tasmin nayanāścarye pramuditamanāḥ sa rājā punar api śakram uvāca / yaś cāpi māṃ cakṣur ayācataikaṃ tasmai mudā dve nayane pradāya / prītyutsavaikāgramatir yathāsaṃ dvitīyam apy akṣi tathā mamāstu
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.