अथ शक्रो देवानाम् इन्द्रः क्षितितलचलनाद् आकम्पिते विविधरत्नप्रभोद्भासिनि सुमेरौ पर्वतराजे किम् इदम् इति समुत्पतितवितर्कस् तस्य राज्ञ इमं वितर्कातिशयं धरणिचलननिमित्तम् अवेत्य विस्मयावर्जितहृदयश् चिन्ताम् आपेदे । दानातिहर्षोद्धतमानसेन वितर्कितं किं स्विद् इदं नृपेण । आबध्य दानव्यवसायकक्ष्यां स्वगात्रदानस्थिरनिश्चयेन
atha śakro devānām indraḥ kṣititalacalanād ākampite vividharatnaprabhodbhāsini sumerau parvatarāje kim idam iti samutpatitavitarkas tasya rājña imaṃ vitarkātiśayaṃ dharaṇicalananimittam avetya vismayāvarjitahṛdayaś cintām āpede / dānātiharṣoddhatamānasena vitarkitaṃ kiṃ svid idaṃ nṛpeṇa / ābadhya dānavyavasāyakakṣyāṃ svagātradānasthiraniścayena
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.