अथ स राजा ऽनुमतम् इदम् एषाम् इति प्रमुदितमनाः सिरामोक्षणार्थं वैद्या आज्ञाप्यन्ताम् इति समादिदेश ॥ अथ तस्य राज्ञो ऽमात्याः स्वमांसशोणितप्रदानव्यवसायम् अवेत्य ससंभ्रमामर्षव्याकुलहृदया व्यक्तम् ईदृशं कं चिद् अर्थं स्नेहवशाद् ऊचुः । नार्हति देवः प्रदानहर्षातिरभसाद् अनुरक्तानां प्रजानां हिताहितक्रमम् अनवेक्षितुम् । न चैतद् अविदितं देवस्य यथा यद् यत् प्रजानाम् अहितोदयाय तत् तत् प्रियं मानद राक्षसानाम् । परोपरोधार्जितवृत्तितुष्टिर् एवंस्वभावानघ जातिर् एषाम्
atha sa rājā 'numatam idam eṣām iti pramuditamanāḥ sirāmokṣaṇārthaṃ vaidyā ājñāpyantām iti samādideśa // atha tasya rājño 'mātyāḥ svamāṃsaśoṇitapradānavyavasāyam avetya sasaṃbhramāmarṣavyākulahṛdayā vyaktam īdṛśaṃ kaṃ cid arthaṃ snehavaśād ūcuḥ / nārhati devaḥ pradānaharṣātirabhasād anuraktānāṃ prajānāṃ hitāhitakramam anavekṣitum / na caitad aviditaṃ devasya yathā yad yat prajānām ahitodayāya tat tat priyaṃ mānada rākṣasānām / paroparodhārjitavṛttituṣṭir evaṃsvabhāvānagha jātir eṣām
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.