कामं नास्मद्विधजनाधेयबुद्धयो देवपादाः स्वकार्यानुरागस् त्व् अयम् अस्मान् एवम् उपचारपथाद् भ्रंशयति । पञ्चानाम् अमीषाम् अर्थे सकलं जगद् अनाथीकर्तव्यम् इति को ऽयं धर्ममार्गो देवस्य । अपि च । किंकृतेयम् अस्मास्व् एवं निष्प्रणयता केन वास्माकं स्वाम्यर्थे विनियोज्यमानानि विनिगूढपूर्वाणि मांसशोणितानि यद् अपरिक्षीणेष्व् एवामीषु स्वानि देवो दातुम् इच्छतीति ॥ अथ स राजा तान् अमात्यान् उवाच । संविद्यमानं नास्तीति ब्रूयाद् अस्मद्विधः कथम् । न ददामीत्य् असभ्यं वा विस्पष्टम् अपि याचितः
kāmaṃ nāsmadvidhajanādheyabuddhayo devapādāḥ svakāryānurāgas tv ayam asmān evam upacārapathād bhraṃśayati / pañcānām amīṣām arthe sakalaṃ jagad anāthīkartavyam iti ko 'yaṃ dharmamārgo devasya / api ca / kiṃkṛteyam asmāsv evaṃ niṣpraṇayatā kena vāsmākaṃ svāmyarthe viniyojyamānāni vinigūḍhapūrvāṇi māṃsaśoṇitāni yad aparikṣīṇeṣv evāmīṣu svāni devo dātum icchatīti // atha sa rājā tān amātyān uvāca / saṃvidyamānaṃ nāstīti brūyād asmadvidhaḥ katham / na dadāmīty asabhyaṃ vā vispaṣṭam api yācitaḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.