अथ स राजा प्रहर्षप्रबोधाद् अधिकतरनयनवदनप्रसादो नीलोत्पलदलनीलविमलपत्त्रं रत्नप्रभोद्भासुररुचिरत्सरुं निशितं निस्त्रिंशम् आदाय स्वमांसानि च्छित्त्वा च्छित्त्वा तेभ्यः प्रायच्छत् । ह्रियमाणावकाशं तु दानप्रीत्या पुनः पुनः । न प्रसेहे मनस् तस्य च्छेददुःखं विगाहितुम्
atha sa rājā praharṣaprabodhād adhikataranayanavadanaprasādo nīlotpaladalanīlavimalapattraṃ ratnaprabhodbhāsuraruciratsaruṃ niśitaṃ nistriṃśam ādāya svamāṃsāni cchittvā cchittvā tebhyaḥ prāyacchat / hriyamāṇāvakāśaṃ tu dānaprītyā punaḥ punaḥ / na prasehe manas tasya cchedaduḥkhaṃ vigāhitum
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.