अथ ते यक्षास् तं राजानं स्वमांसोत्कर्तनपरं तथैवास्खलितवदनप्रसादम् अविकम्प्यमानं मांसच्छेदवेदनाभिर् अभिवीक्ष्य परं प्रसादं विस्मयं चोपजग्मुः । आश्चर्यम् अद्भुतम् अहो बत किं स्विद् एतत् सत्यं न वेति समुदीर्णविचारहर्षाः । राजन्य् अमर्षम् उपमृद्य मनःप्रसादं तत्संस्तुतिप्रणतिभिः प्रथयां बभूवुः
atha te yakṣās taṃ rājānaṃ svamāṃsotkartanaparaṃ tathaivāskhalitavadanaprasādam avikampyamānaṃ māṃsacchedavedanābhir abhivīkṣya paraṃ prasādaṃ vismayaṃ copajagmuḥ / āścaryam adbhutam aho bata kiṃ svid etat satyaṃ na veti samudīrṇavicāraharṣāḥ / rājany amarṣam upamṛdya manaḥprasādaṃ tatsaṃstutipraṇatibhiḥ prathayāṃ babhūvuḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.