किं बहुना । एवंविधजनाभ्युपपन्नः सभाग्यः खलु मनुष्यलोकः । युष्मदायासाभ्यनुमोदनात् तु वयम् अत्र दग्धाः । भवद्विधजनापाश्रयाच् छक्य इत्थंगतैर् अप्य् आत्मा समुद्धर्तुम् इति स्वदुष्कृतप्रतीकाराशया पृच्छामः । अनादृत्य सुखप्राप्ताम् अनुरक्तां नृपश्रियम् । किं तद् अत्यद्भुतं स्थानं पथानेन यद् इच्छसि
kiṃ bahunā / evaṃvidhajanābhyupapannaḥ sabhāgyaḥ khalu manuṣyalokaḥ / yuṣmadāyāsābhyanumodanāt tu vayam atra dagdhāḥ / bhavadvidhajanāpāśrayāc chakya itthaṃgatair apy ātmā samuddhartum iti svaduṣkṛtapratīkārāśayā pṛcchāmaḥ / anādṛtya sukhaprāptām anuraktāṃ nṛpaśriyam / kiṃ tad atyadbhutaṃ sthānaṃ pathānena yad icchasi
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.