अथ ते यक्षा ब्राह्मणवर्णम् आत्मानम् अभिनिर्माय समनुचरन्तो ददृशुः प्रत्यरण्यचरम् अन्यतमं गोपालकं सशाद्वले छायाद्रुममूले सोपानत्कं संनिषण्णं सपल्लवैर् वनतरुकुसुमैर् विरचितां मालाम् उद्वहन्तं दक्षिणतो विन्यस्तदण्डपरशुम् एकाकिनं रज्जुवर्तनव्यापृतं प्रक्ष्वेडितविलासेन गायन्तम् आसीनं समुपेत्य चैनम् ऊचुः । भो गवां संरक्षणाधिकृत । एवं विविक्ते निर्जनसंपाते ऽस्मिन्न् अरण्ये विचरन्न् एकाकी कथं न बिभेषीति ॥ स तान् उल्लोक्याब्रवीत् । कुतो वा भेतव्यम् इति ॥ यक्षा ऊचुः । किं त्वया न श्रुतपूर्वा रक्षसां पिशाचानां वा निसर्गरौद्रा प्रकृतिः । सहायमध्ये ऽपि हि वर्तमानो विद्यातपःस्वस्त्ययनैर् उपेतः । येभ्यः कथं चित् परिमोक्षम् एति शौर्याद् अवज्ञातभयो ऽपि लोकः
atha te yakṣā brāhmaṇavarṇam ātmānam abhinirmāya samanucaranto dadṛśuḥ pratyaraṇyacaram anyatamaṃ gopālakaṃ saśādvale chāyādrumamūle sopānatkaṃ saṃniṣaṇṇaṃ sapallavair vanatarukusumair viracitāṃ mālām udvahantaṃ dakṣiṇato vinyastadaṇḍaparaśum ekākinaṃ rajjuvartanavyāpṛtaṃ prakṣveḍitavilāsena gāyantam āsīnaṃ samupetya cainam ūcuḥ / bho gavāṃ saṃrakṣaṇādhikṛta / evaṃ vivikte nirjanasaṃpāte 'sminn araṇye vicarann ekākī kathaṃ na bibheṣīti // sa tān ullokyābravīt / kuto vā bhetavyam iti // yakṣā ūcuḥ / kiṃ tvayā na śrutapūrvā rakṣasāṃ piśācānāṃ vā nisargaraudrā prakṛtiḥ / sahāyamadhye 'pi hi vartamāno vidyātapaḥsvastyayanair upetaḥ / yebhyaḥ kathaṃ cit parimokṣam eti śauryād avajñātabhayo 'pi lokaḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.