Atharvaveda Saṃhitā (Śaunaka) 4.1

ब्रह्म जज्ञानं प्रथमं पुरस्ताद् वि सीमतः सुरुचो वेन आवः । स बुध्न्या उपमा अस्य विष्ठाः सतश् च योनिम् असतश् च वि वः ॥१॥

brahma jajñānaṃ prathamaṃ purastād vi sīmataḥ suruco vena āvaḥ | sa budhnyā upamā asya viṣṭhāḥ sataś ca yonim asataś ca vi vaḥ ||1||

Sanskrit only: no published translation is held for this verse.

इयं पित्र्या राष्ट्र्य् एत्व् अग्रे प्रथमाय जनुषे भुवनेष्ठाः । तस्मा एतं सुरुचं ह्वारम् अह्यं घर्मं श्रीणन्तु प्रथमाय धास्यवे ॥२॥

iyaṃ pitryā rāṣṭry etv agre prathamāya januṣe bhuvaneṣṭhāḥ | tasmā etaṃ surucaṃ hvāram ahyaṃ gharmaṃ śrīṇantu prathamāya dhāsyave ||2||

Sanskrit only: no published translation is held for this verse.

प्र यो जज्ञे विद्वान् अस्य बन्धुर् विश्वा देवानां जनिमा विवक्ति । ब्रह्म ब्रह्मण उज् जभार मध्यान् निचैर् उच्चैः स्वधा अभि प्र तस्थौ ॥३॥

pra yo jajñe vidvān asya bandhur viśvā devānāṃ janimā vivakti | brahma brahmaṇa uj jabhāra madhyān nicair uccaiḥ svadhā abhi pra tasthau ||3||

Sanskrit only: no published translation is held for this verse.

स हि विदः स पृथिव्या ऋतस्था मही क्षेमं रोदसी अस्कभायत् । महान् मही अस्कभायद् वि जातो द्यां सद्म पार्थिवं च रजः ॥४॥

sa hi vidaḥ sa pṛthivyā ṛtasthā mahī kṣemaṃ rodasī askabhāyat | mahān mahī askabhāyad vi jāto dyāṃ sadma pārthivaṃ ca rajaḥ ||4||

Sanskrit only: no published translation is held for this verse.

स भुध्न्याद् आष्ट्र जनुषो ऽभ्य् अग्रम् बृहस्पतिर् देवता तस्य सम्राट् । अहर् यच् छुक्रं ज्योतिषो जनिष्टाथ द्युमन्तो वि वसन्तु विप्राः ॥५॥

sa bhudhnyād āṣṭra januṣo 'bhy agram bṛhaspatir devatā tasya samrāṭ | ahar yac chukraṃ jyotiṣo janiṣṭātha dyumanto vi vasantu viprāḥ ||5||

Sanskrit only: no published translation is held for this verse.

नूनं तद् अस्य काव्यो हिनोति महो देवस्य पूर्व्यस्य धाम । एष जज्ञे बहुभिः साकम् इत्था पूर्वे अर्धे विषिते ससन् नु ॥६॥

nūnaṃ tad asya kāvyo hinoti maho devasya pūrvyasya dhāma | eṣa jajñe bahubhiḥ sākam itthā pūrve ardhe viṣite sasan nu ||6||

Sanskrit only: no published translation is held for this verse.

यो ऽथर्वाणं पितरं देवबन्धुं बृहस्पतिं नमसाव च गछात् । त्वं विश्वेषां जनिता यथासः कविर् देवो न दभायत् स्वधावान् ॥७॥

yo 'tharvāṇaṃ pitaraṃ devabandhuṃ bṛhaspatiṃ namasāva ca gachāt | tvaṃ viśveṣāṃ janitā yathāsaḥ kavir devo na dabhāyat svadhāvān ||7||

Sanskrit only: no published translation is held for this verse.