Library·Atharvaveda Saṃhitā (Śaunaka)·4·4.22
इमम् इन्द्र वर्धय क्षत्रियं मे इमं विशाम् एकवृषं कृणु त्वम् । निर् अमित्रान् अक्ष्णुह्य् अस्य सर्वांस् तान् रन्धयास्मा अहमुत्तरेषु ॥१॥
imam indra vardhaya kṣatriyaṃ me imaṃ viśām ekavṛṣaṃ kṛṇu tvam | nir amitrān akṣṇuhy asya sarvāṃs tān randhayāsmā ahamuttareṣu ||1||
Increase, O Indra, this Kshatriya for me; make thou this man sole chief of the clans (víç); unman (nis-akṣ) all his enemies; make them subject to him in the contests for preeminence.
Translated by William Dwight Whitney (1905)
एमं भज ग्रामे अश्वेषु गोषु निष् टं भज यो अमित्रो अस्य । वर्ष्म क्षत्राणाम् अयम् अस्तु राजेन्द्र शत्रुं रन्धय सर्वम् अस्मै ॥२॥
emaṃ bhaja grāme aśveṣu goṣu niṣ ṭaṃ bhaja yo amitro asya | varṣma kṣatrāṇām ayam astu rājendra śatruṃ randhaya sarvam asmai ||2||
Portion thou this man in village, in horses, in kine; unportion that man who is his enemy; let this king be the summit of authorities (kṣatrá); O Indra, make every foe subject to him.
Translated by William Dwight Whitney (1905)
अयम् अस्तु धनपतिर् धनानाम् अयं विशां विश्पतिर् अस्तु राजा । अस्मिन्न् इन्द्र महि वर्चांसि धेह्य् अवर्चसं कृणुहि शत्रुम् अस्य ॥३॥
ayam astu dhanapatir dhanānām ayaṃ viśāṃ viśpatir astu rājā | asminn indra mahi varcāṃsi dhehy avarcasaṃ kṛṇuhi śatrum asya ||3||
Let this man be riches-lord of riches; let this king be people-lord of people; in him, O Indra, put great splendors; destitute of splendor make thou his foe.
Translated by William Dwight Whitney (1905)
अस्मै द्यावापृथिवी भूरि वामं दुहाथां घर्मदुघे इव धेनू । अयं राजा प्रिय इन्द्रस्य भूयात् प्रियो गवाम् ओषधीनां पशूनाम् ॥४॥
asmai dyāvāpṛthivī bhūri vāmaṃ duhāthāṃ gharmadughe iva dhenū | ayaṃ rājā priya indrasya bhūyāt priyo gavām oṣadhīnāṃ paśūnām ||4||
For him, O heaven-and-earth, milk ye much that is pleasant (vāmá), like two milch kine that yield the hot-draught (gharmá-); may this king be dear to Indra, dear to kine, herbs, cattle.
Translated by William Dwight Whitney (1905)
युनज्मि त उत्तरावन्तम् इन्द्रं येन जयन्ति न पराजयन्ते । यस् त्वा करद् एकवृषं जनानाम् उत राज्ञाम् उत्तमं मानवानाम् ॥५॥
yunajmi ta uttarāvantam indraṃ yena jayanti na parājayante | yas tvā karad ekavṛṣaṃ janānām uta rājñām uttamaṃ mānavānām ||5||
I join to thee Indra who gives superiority (? utttarā́vant), by whom men conquer, are not conquered; who shall make thee sole chief of people (jána), also uppermost of kings descended from Manu.
Translated by William Dwight Whitney (1905)
उत्तरस् त्वम् अधरे ते सपत्ना ये के च राजन् प्रतिशत्रवस् ते । एकवृष इन्द्रसखा जिगीवां छत्रूयताम् आ भरा भोजनानि ॥६॥
uttaras tvam adhare te sapatnā ye ke ca rājan pratiśatravas te | ekavṛṣa indrasakhā jigīvāṃ chatrūyatām ā bharā bhojanāni ||6||
Superior [art] thou, inferior thy rivals, whosoever, O king, are thine opposing foes; sole chief, having Indra as companion, having conquered, bring thou in the enjoyments (bhójana) of them that play the foe.
Translated by William Dwight Whitney (1905)
सिंहप्रतीको विशो अद्धि सर्वा व्याघ्रप्रतीको ऽव बाधस्व शत्रून् । एकवृष इन्द्रसखा जिगीवां छत्रूयताम् आ खिदा भोजनानि ॥७॥
siṃhapratīko viśo addhi sarvā vyāghrapratīko 'va bādhasva śatrūn | ekavṛṣa indrasakhā jigīvāṃ chatrūyatām ā khidā bhojanāni ||7||
Of lion-aspect, do thou devour (ad) all the clans (viç); of tiger-aspect, do thou beat down the foes; sole chief, having Indra as companion, having conquered, seize thou on (ā-khid) the enjoyments of them that play the foe.
Translated by William Dwight Whitney (1905)