द्यौश् च म इदं पृथिवी च प्रचेतसौ शुक्रो बृहन् दक्षिणया पिपर्तु । अनु स्वधा चिकितां सोमो अग्निर् वायुर् नः पातु सविता भगश् च ॥१॥
dyauś ca ma idaṃ pṛthivī ca pracetasau śukro bṛhan dakṣiṇayā pipartu | anu svadhā cikitāṃ somo agnir vāyur naḥ pātu savitā bhagaś ca ||1||
Let both the sky now and the earth, forethoughtful—let the bright (çukrá) great one, by the sacrificial gift, rescue (pṛ) me; let the svadhā́ favor (anu-ci) [me, let] Soma, Agni; let Vāyu protect us, [let] Savitar and Bhaga.
पुनः प्राणः पुनर् आत्मा न ऐतु पुनश् चक्षुः पुनर् असुर् न ऐतु । वैश्वानरो नो अदब्धस् तनूपा अन्तस् तिष्ठाति दुरितानि विश्वा ॥२॥
punaḥ prāṇaḥ punar ātmā na aitu punaś cakṣuḥ punar asur na aitu | vaiśvānaro no adabdhas tanūpā antas tiṣṭhāti duritāni viśvā ||2||
Again let breath, again let soul (ātmán) come unto us; again let sight, again let spirit (ásu) come unto us; let Vāiçvānara, our unharmed body-protector, stand between [us and] all difficulties.
saṃ varcasā payasā saṃ tanūbhir aganmahi manasā saṃ śivena | tvaṣṭā no atra varīyaḥ kṛṇotv anu no mārṣṭu tanvo yad viriṣṭam ||3||
We have become united with splendor, with fatness (páyas), with bodies (tanū́), with propitious mind; let Tvashṭar make for us here wider room; let him smooth down what of our body is torn apart.