Library·Atharvaveda Saṃhitā (Śaunaka)·6·6.66
निर्हस्तः शत्रुर् अभिदासन्न् अस्तु ये सेनाभिर् युधम् आयन्त्य् अस्मान् । सम् अर्पयेन्द्र महता वधेन द्रात्व् एषाम् अघहारो विविद्धः ॥१॥
nirhastaḥ śatrur abhidāsann astu ye senābhir yudham āyanty asmān | sam arpayendra mahatā vadhena drātv eṣām aghahāro vividdhaḥ ||1||
Handless be the assailing foe—they who come with armies to fight us; make them, O Indra, collide with the great weapon; let their evildoer (? aghahārá) run (drā), pierced through.
Translated by William Dwight Whitney (1905)
आतन्वाना आयछन्तो ऽस्यन्तो ये च धावथ । निर्हस्ताः शत्रवः स्थनेन्द्रो वो ऽद्य पराशरीत् ॥२॥
ātanvānā āyachanto 'syanto ye ca dhāvatha | nirhastāḥ śatravaḥ sthanendro vo 'dya parāśarīt ||2||
Ye who run (dhāv) stringing [the bow], drawing [the arrow] (ā-yam), hurling—handless are ye, O foes; Indra hath now demolished you.
Translated by William Dwight Whitney (1905)
निर्हस्ताः सन्तु शत्रवो ऽङ्गैषां म्लापयामसि । अथैषाम् इन्द्र वेदांसि शतशो वि भजामहै ॥३॥
nirhastāḥ santu śatravo 'ṅgaiṣāṃ mlāpayāmasi | athaiṣām indra vedāṃsi śataśo vi bhajāmahai ||3||
Handless be the foes; their limbs we make to relax (mlā); then will we, O Indra, share among us their possessions hundred-fold.
Translated by William Dwight Whitney (1905)