Library·Atharvaveda Saṃhitā (Śaunaka)·7·7.3

Atharvaveda Saṃhitā (Śaunaka) 7.3

अया विष्ठा जनयन् कर्वराणि स हि घृणिर् उरुर् वराय गातुः । स प्रत्युदैद् धरुणं मध्वो अग्रं स्वया तन्वा तन्वम् ऐरयत ॥१॥

ayā viṣṭhā janayan karvarāṇi sa hi ghṛṇir urur varāya gātuḥ | sa pratyudaid dharuṇaṃ madhvo agraṃ svayā tanvā tanvam airayata ||1||

By this shape (viṣṭhá) generating exploits (kárvara), he verily, fiery, a wide way for space (? vára); he went up to meet the sustaining top (ágra) of the sweet; with his own self (tanū́) he sent forth (īraya-) a self.

Translated by William Dwight Whitney (1905)