अथ वमितवन्तं पुनरेवं स्नेहस्वेदाभ्यामुपपाद्यश्वो विरेचयितव्य इति सुजरमश्लेष्मलं स्निग्धं फलाम्लमुष्णमुष्णोदकानुपानं जाङ्गलरसौदनं भोजयेत्। ततः सुखोषितं पूर्वोक्तेन विधिनातीते श्लेष्मकाले निरन्नं विभज्य कोष्ठं यथार्हौषधमात्रां पाययेत्। न त्वकृतवमनमन्यत्रातिक्रूरकोष्ठात्॥
atha vamitavantaṃ punarevaṃ snehasvedābhyāmupapādyaśvo virecayitavya iti sujaramaśleṣmalaṃ snigdhaṃ phalāmlamuṣṇamuṣṇodakānupānaṃ jāṅgalarasaudanaṃ bhojayet| tataḥ sukhoṣitaṃ pūrvoktena vidhinātīte śleṣmakāle nirannaṃ vibhajya koṣṭhaṃ yathārhauṣadhamātrāṃ pāyayet| na tvakṛtavamanamanyatrātikrūrakoṣṭhāt||
Roman (IAST) transliteration rendered by HREEM from the edition's Devanagari; the Devanagari is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.