अथ समसुखोपविष्टस्योपविष्टो वामांगुष्ठेन वर्त्मोत्तरमुत्क्षिप्य कृष्णभागस्याधःकनीनकादपाङ्गं यावदञ्जनं नयेदनल्पमप्रभूतमनतितक्ष्णिमनच्छमसान्द्रमकर्कशमद्रुतमविलम्बितमतिर्यग्दृष्ट्यकम्पितमघट्टितमनात्रान्तं च। चूर्णे तु गतागतं कुर्यात्। अन्यथा हि रागाश्रुशुक्राद्युत्पत्तिः। ततोऽञ्जनानुगमनायानुन्मीलयन् शनैश्शनैरन्तश्चक्षुः सञ्चारयेत्। एवमक्ष्यनुगच्छति। वर्त्मनी किञ्चिच्चालयेत्। न तु सहसोन्मेषणनिष्पीडनप्रक्षालनानि कुर्यात्। बाष्पोत्क्लिष्टदोषस्तम्भभयात्। अपि च॥
atha samasukhopaviṣṭasyopaviṣṭo vāmāṃguṣṭhena vartmottaramutkṣipya kṛṣṇabhāgasyādhaḥkanīnakādapāṅgaṃ yāvadañjanaṃ nayedanalpamaprabhūtamanatitakṣṇimanacchamasāndramakarkaśamadrutamavilambitamatiryagdṛṣṭyakampitamaghaṭṭitamanātrāntaṃ ca| cūrṇe tu gatāgataṃ kuryāt| anyathā hi rāgāśruśukrādyutpattiḥ| tato'ñjanānugamanāyānunmīlayan śanaiśśanairantaścakṣuḥ sañcārayet| evamakṣyanugacchati| vartmanī kiñciccālayet| na tu sahasonmeṣaṇaniṣpīḍanaprakṣālanāni kuryāt| bāṣpotkliṣṭadoṣastambhabhayāt| api ca||
Roman (IAST) transliteration rendered by HREEM from the edition's Devanagari; the Devanagari is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.