तद्यथा। लक्ष्मणावटशृङ्गसहदेवाविश्वदेवानामन्यतमं क्षीरेऽभिषुत्य त्रींश्चतुरो वा बिन्दून् दक्षिणे नासापुटे स्वयमासिञ्चेत् पिचुना। वामे तु दुहितृकामा। न चैतान् निष्ठीवेत्। तथा पुष्योद्घृतायाः श्वेतबृहत्या। मूलकल्काद्रसं नावयेत्। तद्वच्चोत्पलपत्रं कुमुदपत्र लक्ष्मणामूलं वटशृङ्गानि चाष्टौ च नावयेत्॥
tadyathā| lakṣmaṇāvaṭaśṛṅgasahadevāviśvadevānāmanyatamaṃ kṣīre'bhiṣutya trīṃścaturo vā bindūn dakṣiṇe nāsāpuṭe svayamāsiñcet picunā| vāme tu duhitṛkāmā| na caitān niṣṭhīvet| tathā puṣyodghṛtāyāḥ śvetabṛhatyā| mūlakalkādrasaṃ nāvayet| tadvaccotpalapatraṃ kumudapatra lakṣmaṇāmūlaṃ vaṭaśṛṅgāni cāṣṭau ca nāvayet||
Roman (IAST) transliteration rendered by HREEM from the edition's Devanagari; the Devanagari is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.