अथ विशेषेण वाते पूर्वमेव सैन्धबोपहितं क्षीरबस्तिं दत्वा शीतोदकस्नातां मृदु शाल्योदनं भोजयेत्। ततो विदार्यादिगणसाधितेन संषिषानुवासयेत्। निवातं च सेवेत। पित्ते मधुकविदारीनिर्यूहसिद्धं पयः पिबेत्। तिस्रः स्थूलकुक्कुटीर्निस्तुषमाषाढकं च क्षीरोदकेनोलूखले सङ्क्षुद्य तद्रसेन सर्पिषा च तित्तिरिकपिञ्जलान्यतररसं साघयित्वा पाययेदुपविष्टकविवर्धनार्थमुपशुष्ककबृंहणार्थं च। अजासंपिषा क्षीरेण जीवनीयैश्च संस्कृतां यवागूं पिबेत्॥
atha viśeṣeṇa vāte pūrvameva saindhabopahitaṃ kṣīrabastiṃ datvā śītodakasnātāṃ mṛdu śālyodanaṃ bhojayet| tato vidāryādigaṇasādhitena saṃṣiṣānuvāsayet| nivātaṃ ca seveta| pitte madhukavidārīniryūhasiddhaṃ payaḥ pibet| tisraḥ sthūlakukkuṭīrnistuṣamāṣāḍhakaṃ ca kṣīrodakenolūkhale saṅkṣudya tadrasena sarpiṣā ca tittirikapiñjalānyatararasaṃ sāghayitvā pāyayedupaviṣṭakavivardhanārthamupaśuṣkakabṛṃhaṇārthaṃ ca| ajāsaṃpiṣā kṣīreṇa jīvanīyaiśca saṃskṛtāṃ yavāgūṃ pibet||
Roman (IAST) transliteration rendered by HREEM from the edition's Devanagari; the Devanagari is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.