विवृद्धे तु गर्भे स्तब्धं स्तिमितं शीतमश्मगर्भमिवोदरमाभाति। शूलमधिकमुपजायते न च स्पन्दते गर्भो नाव्यः प्रादुर्भवन्ति न स्रवति योनिरक्षिणी चास्याः स्रंस्येते तथा भृशमरतिपरीता व्यथतेऽन्यथा चेष्टते ताम्यति भ्राम्यति रोदित्यहर्निशं न स्वपिति पूत्युच्छवासा कृच्छ्राच्छ्रवसित्यतिकष्टं प्राणिति जक्षितीत्येवंविधां स्त्रियं मृतगर्भां विद्यात्॥
vivṛddhe tu garbhe stabdhaṃ stimitaṃ śītamaśmagarbhamivodaramābhāti| śūlamadhikamupajāyate na ca spandate garbho nāvyaḥ prādurbhavanti na sravati yonirakṣiṇī cāsyāḥ sraṃsyete tathā bhṛśamaratiparītā vyathate'nyathā ceṣṭate tāmyati bhrāmyati rodityaharniśaṃ na svapiti pūtyucchavāsā kṛcchrācchravasityatikaṣṭaṃ prāṇiti jakṣitītyevaṃvidhāṃ striyaṃ mṛtagarbhāṃ vidyāt||
Roman (IAST) transliteration rendered by HREEM from the edition's Devanagari; the Devanagari is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.