ततः स्तोत्रं पठेत् । धर्मधातुमयं चैत्यं सर्वाकारस्वरूपिणम् । आलयं सर्वबुद्धानां वागीश्वरं नमाम्य् अहम् ॥ जिनजसकलधातुं पुण्यक्षेत्रे कृतार्थम् । प्रविणजनसुखार्थं सेवितार्थं प्रदत्तम् ॥ प्रणमतं मुनिराजं अंजलिष्ठं प्रधानम् । जितसकलभयार्थं लोकनाथं महेशम् ॥ ततः स्तोत्रं पठित्वा तु तोषयेद् रचिताञ्जलिः । पापानां देशनां कुर्यात् थता पुण्यानुमोदनाम्
tataḥ stotraṃ paṭhet / dharmadhātumayaṃ caityaṃ sarvākārasvarūpiṇam / ālayaṃ sarvabuddhānāṃ vāgīśvaraṃ namāmy aham // jinajasakaladhātuṃ puṇyakṣetre kṛtārtham / praviṇajanasukhārthaṃ sevitārthaṃ pradattam // praṇamataṃ munirājaṃ aṃjaliṣṭhaṃ pradhānam / jitasakalabhayārthaṃ lokanāthaṃ maheśam // tataḥ stotraṃ paṭhitvā tu toṣayed racitāñjaliḥ / pāpānāṃ deśanāṃ kuryāt thatā puṇyānumodanām
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.