( अथ गद्यम्) दुर्गां कांचनमूर्तिं रौप्यां वा पैत्तलीं वार्क्षी चैत्रीं ताम्रीं वाधिभवतः कृत्वा दारुविचित्रतोरणविन्यस्तां शोभने स्थाने पुरतो विन्यस्तदृष्टां विचित्रगृहमध्यगां स्नातां कुंकुमचंदनगंधैश्चतुःसमैश्चीरपट्टैश्चर्चितगात्रां देवीं कुसुमैरभ्यर्च्य तां बहुभिः पुष्यमाणकीर्तिस्तैर्द्विजननैर्जनितपरितोषैर्दिवान्वितो नरेंद्रः स्वयं प्रयच्छेत्पुरोहितैः सार्धं बिल्वपत्रेणार्चनेन मंत्रेणानेन भगवत्यै ।। ( इति गद्यं सम्पूर्णं) ।। जयंती मंगला काली भद्रकाली कपालिनी ।। दुर्गा शिवा क्षमा धात्री स्वाहा स्वधा नमोस्तु ते
( atha gadyam) durgāṃ kāṃcanamūrtiṃ raupyāṃ vā paittalīṃ vārkṣī caitrīṃ tāmrīṃ vādhibhavataḥ kṛtvā dāruvicitratoraṇavinyastāṃ śobhane sthāne purato vinyastadṛṣṭāṃ vicitragṛhamadhyagāṃ snātāṃ kuṃkumacaṃdanagaṃdhaiścatuḥsamaiścīrapaṭṭaiścarcitagātrāṃ devīṃ kusumairabhyarcya tāṃ bahubhiḥ puṣyamāṇakīrtistairdvijananairjanitaparitoṣairdivānvito nareṃdraḥ svayaṃ prayacchetpurohitaiḥ sārdhaṃ bilvapatreṇārcanena maṃtreṇānena bhagavatyai || ( iti gadyaṃ sampūrṇaṃ) || jayaṃtī maṃgalā kālī bhadrakālī kapālinī || durgā śivā kṣamā dhātrī svāhā svadhā namostu te
Roman (IAST) transliteration rendered by HREEM from the edition's Devanagari; the Devanagari is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.