कृत्वा वक्षसि कान्तां तां रुदन्तीमतिदुःखिताम् ।। कृशोदरीं निराहारां निमग्नां शोकसागरे।७९।। पुनस्तां बोधयामास दिव्यज्ञानेन बोधवित् ।। पुरा कृष्णेन यद्दत्तं भाण्डीरे तत्त्वमुत्तमम्
kṛtvā vakṣasi kāntāṃ tāṃ rudantīmatiduḥkhitām || kṛśodarīṃ nirāhārāṃ nimagnāṃ śokasāgare|79|| punastāṃ bodhayāmāsa divyajñānena bodhavit || purā kṛṣṇena yaddattaṃ bhāṇḍīre tattvamuttamam
Roman (IAST) transliteration rendered by HREEM from the edition's Devanagari; the Devanagari is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.