किम् उपज्ञ आत्रेयो भवतीति आदित्यं हि तमो जग्राह तद् अत्रिर् अपनुनोद तद् अत्रिर् अन्वपश्यत् तद् अप्य् एतद् ऋचोक्तं <स्रुताद् यम् अत्रिर् दिवम् उन्निनाय [श्स् १३।२।४च्, प्स् १८।२०।८च्]> <दिवि त्वात्रिर् अधारयत् सूर्या मासाय कर्तवे [श्स् १३।२।१२अब्, प्स् १८।२१।६अब्]> इति तं होवाच वरं वृणीष्वेति स होवाच दक्षिणीया मे प्रजा स्याद् इति तस्माद् आत्रेयाय प्रथमं दक्षिणा यज्ञे दीयन्त इति ब्राह्मणम् ॥ १७ ॥
kim upajña ātreyo bhavatīti ādityaṃ hi tamo jagrāha tad atrir apanunoda tad atrir anvapaśyat tad apy etad ṛcoktaṃ <srutād yam atrir divam unnināya [ŚS 13.2.4c, PS 18.20.8c]> <divi tvātrir adhārayat sūryā māsāya kartave [ŚS 13.2.12ab, PS 18.21.6ab]> iti taṃ hovāca varaṃ vṛṇīṣveti sa hovāca dakṣiṇīyā me prajā syād iti tasmād ātreyāya prathamaṃ dakṣiṇā yajñe dīyanta iti brāhmaṇam || 17 ||
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.