यस्य हविर् निरुप्तं पुरस्ताच् चन्द्रमा अभ्युदियात् तांस् त्रेधा ताण्डुलान् विभजेत् ये मध्यमास् तान् अग्नये दात्रे ऽष्टाकपालं निर्वपेत् ये स्थविष्ठास् तान् इन्द्राय प्रादात्रे दधनि चरुम् ये क्षोदिष्ठास् तान् विष्णवे शिपिविष्टाय शृते चरुम् [एद्। क्षोदिस्थास्, चोर्र्। पत्यल्] पशवो वा एते ऽतिरिच्यन्ते तान् एवाप्नोति तान् अवरुन्द्धे अग्निर् वै मध्यमस्य दातेन्द्रो वै ज्येष्ठस्य प्रदाता यद् एवेदं क्षुद्रं पशूनां तद् विष्णोः शिपिविष्टम् तद् एवाप्नोति पशून् एवावरुन्द्धे ॥ ९ ॥
yasya havir niruptaṃ purastāc candramā abhyudiyāt tāṃs tredhā tāṇḍulān vibhajet ye madhyamās tān agnaye dātre 'ṣṭākapālaṃ nirvapet ye sthaviṣṭhās tān indrāya prādātre dadhani carum ye kṣodiṣṭhās tān viṣṇave śipiviṣṭāya śṛte carum [ed. kṣodisthās, corr. Patyal] paśavo vā ete 'tiricyante tān evāpnoti tān avarunddhe agnir vai madhyamasya dātendro vai jyeṣṭhasya pradātā yad evedaṃ kṣudraṃ paśūnāṃ tad viṣṇoḥ śipiviṣṭam tad evāpnoti paśūn evāvarunddhe || 9 ||
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.