तस्य तद् अतिदारुणम् आलोक्य लोकव्यसनं महत् कारुण्यम् उदपादि । अथ स महासत्त्वस् तेन सत्त्वोपद्रवेण व्यथितमनाः सुतराम् अभिवर्धितानुकम्पाकम्पितः पितेवैकपुत्रव्यसनम् असहमानश् चिन्ताम् अपेदे ॥ इत्थं गतानां क इवाभ्युपायः स्याद् आमयोच्छित्तिसुखः प्रजानाम् । अपीह लोकत्रयबान्धवानां तथागतानाम् अनृणो भवेयम्
tasya tad atidāruṇam ālokya lokavyasanaṃ mahat kāruṇyam udapādi | atha sa mahāsattvas tena sattvopadraveṇa vyathitamanāḥ sutarām abhivardhitānukampākampitaḥ pitevaikaputravyasanam asahamānaś cintām apede || itthaṃ gatānāṃ ka ivābhyupāyaḥ syād āmayocchittisukhaḥ prajānām | apīha lokatrayabāndhavānāṃ tathāgatānām anṛṇo bhaveyam
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.