अथ स महात्मा कृतकरणीयः क्षणम् अप्य् अवस्थां तां परित्यज्य सबहुमानः केवलं तेषाम् उपासकानां कृतज्ञताम् अनुरक्षन् पर्यङ्कं गगनतले बद्ध्वा तैः सबहुमानम् उदीक्ष्यमाणो विस्तरेण तेभ्यो यथावृत्तं व्याहृत्य पुनर् अपि तान् आबभाषे । अभिनन्दति यो जन्म स दुःखम् अभिनन्दति । दुःखाभिनन्दी दुःखेभ्यो न जातु परिमुच्यते
atha sa mahātmā kṛtakaraṇīyaḥ kṣaṇam apy avasthāṃ tāṃ parityajya sabahumānaḥ kevalaṃ teṣām upāsakānāṃ kṛtajñatām anurakṣan paryaṅkaṃ gaganatale baddhvā taiḥ sabahumānam udīkṣyamāṇo vistareṇa tebhyo yathāvṛttaṃ vyāhṛtya punar api tān ābabhāṣe | abhinandati yo janma sa duḥkham abhinandati | duḥkhābhinandī duḥkhebhyo na jātu parimucyate
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.