राजोवाच ॥ अस्ति कश् चिद् उपायो येनामी मद्विषयान्तम् आवसेयुर् इत्य् अमात्यो ऽब्रवीत् ॥ अस्ति महाराज यदि मेघराजा प्रार्थ्यते तदन्वभ्यर्थिताः किलामी त्वद्विषयम् अलं कुर्वन्त्यः प्राप्नुवन्ति चेति ॥ अथ बोधिसत्त्वः पुण्येष्व् आदरोपदर्शनार्थम् अमात्यान् आह ॥ तेन हि भवन्तः सज्जीकुरुत ॥ तदनुरूपमानपात्रं स्वयम् एवाहं गत्वा मेघं राजानम् अस्मिन्न् अर्थे विज्ञापयिष्यामीत्य् अध्वसंभ्रान्तास् ते पुरुषा बोधिसत्त्वम् आहुः ॥ नार्हति देवो दूतमात्रसाध्ये प्रयोजने खेदम् आपत्तुम् ॥ अपि च महाराज ॥ आज्ञासुखरसं राज्यम् अनेकापायसंकटं । परराष्ट्रम् अतो गन्तुं सहसा तव न क्षमं
rājovāca || asti kaś cid upāyo yenāmī madviṣayāntam āvaseyur ity amātyo 'bravīt || asti mahārāja yadi megharājā prārthyate tadanvabhyarthitāḥ kilāmī tvadviṣayam alaṃ kurvantyaḥ prāpnuvanti ceti || atha bodhisattvaḥ puṇyeṣv ādaropadarśanārtham amātyān āha || tena hi bhavantaḥ sajjīkuruta || tadanurūpamānapātraṃ svayam evāhaṃ gatvā meghaṃ rājānam asminn arthe vijñāpayiṣyāmīty adhvasaṃbhrāntās te puruṣā bodhisattvam āhuḥ || nārhati devo dūtamātrasādhye prayojane khedam āpattum || api ca mahārāja || ājñāsukharasaṃ rājyam anekāpāyasaṃkaṭaṃ | pararāṣṭram ato gantuṃ sahasā tava na kṣamaṃ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.