अथ मैत्रकन्यको बोधिसत्त्वस् तेन महता व्यसनोपनिपातेनाप्य् अनापतितभयविषाददैन्यायासमनाः समवलम्ब्य महद् धैर्यपराक्रमं ससंभ्रमं फलकम् आदाय प्रससार । ततो ऽसौ समपवनगमनजवजनितसविलासगतिभिः सलिलप्लवैर् इतस् ततः समाक्षिप्यमाणो निराहारतया च परिम्लायमाननयनवदनकमलश् चान्यैर् बहुभिर् अहोरात्रैर् यथा कथं चित् तस्य दुरवगाहसलिलस्य महार्णवस्य दक्षिणं तीरदेशम् आससाद । तीर्त्वा तम् अम्भोनिधिम् अप्रगाधम् आसाद्य तीरं फलकं मुमोच । संस्मृत्य मातुर् वचनं स पाणौ व्यासज्य मूर्धानम् इदं जगाद
atha maitrakanyako bodhisattvas tena mahatā vyasanopanipātenāpy anāpatitabhayaviṣādadainyāyāsamanāḥ samavalambya mahad dhairyaparākramaṃ sasaṃbhramaṃ phalakam ādāya prasasāra | tato 'sau samapavanagamanajavajanitasavilāsagatibhiḥ salilaplavair itas tataḥ samākṣipyamāṇo nirāhāratayā ca parimlāyamānanayanavadanakamalaś cānyair bahubhir ahorātrair yathā kathaṃ cit tasya duravagāhasalilasya mahārṇavasya dakṣiṇaṃ tīradeśam āsasāda | tīrtvā tam ambhonidhim apragādham āsādya tīraṃ phalakaṃ mumoca | saṃsmṛtya mātur vacanaṃ sa pāṇau vyāsajya mūrdhānam idaṃ jagāda
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.