अथ स तपस्वी भग्नशिरःकपालभागो विकुञ्चितजानुमण्डलः पाषाणशकलकपालशर्करापरिक्षतक्षामजङ्घाबाहुदण्डकः समन्ततो विगलितरुधिरधारावसिच्यमानविग्रहो महीरजःकपालावरुद्धवदनविवरो विक्षिप्तदण्डकः संचूर्णितमल्लको धरणितलविकीर्णभिक्षाशेषस् तीव्रवेदनाभ्याहतशरीरो मत्स्य इव प्रतप्तसिकतामध्यगतः संपरिवर्तते स्म । अथास्य माता चिन्तयाम् आस । किं नु मे पुत्रकः प्रपाते पतितः स्याच् छुना वा भक्षित उत गवा जीविताद् व्यपरोपितः परिभूय वा बालदारकैर् विहेठितो मार्गप्रनष्टो वान्येन पथा गतः । किं वा नागच्छतीति सा पुत्रस्नेहाकृष्टहृदया पुत्र पुत्रेति क्रन्दती तं देशम् उपजगाम । स च बालदारको जनन्याः स्वरं प्रत्यभिज्ञाय भृशतरं विचुक्रोश । समानसुखदुःखानां सुहृदाम् अपि संगमे । नवीभवन्ति दुःखानि व्यतीतान्य् अपि देहिनाम्
atha sa tapasvī bhagnaśiraḥkapālabhāgo vikuñcitajānumaṇḍalaḥ pāṣāṇaśakalakapālaśarkarāparikṣatakṣāmajaṅghābāhudaṇḍakaḥ samantato vigalitarudhiradhārāvasicyamānavigraho mahīrajaḥkapālāvaruddhavadanavivaro vikṣiptadaṇḍakaḥ saṃcūrṇitamallako dharaṇitalavikīrṇabhikṣāśeṣas tīvravedanābhyāhataśarīro matsya iva prataptasikatāmadhyagataḥ saṃparivartate sma | athāsya mātā cintayām āsa | kiṃ nu me putrakaḥ prapāte patitaḥ syāc chunā vā bhakṣita uta gavā jīvitād vyaparopitaḥ paribhūya vā bāladārakair viheṭhito mārgapranaṣṭo vānyena pathā gataḥ | kiṃ vā nāgacchatīti sā putrasnehākṛṣṭahṛdayā putra putreti krandatī taṃ deśam upajagāma | sa ca bāladārako jananyāḥ svaraṃ pratyabhijñāya bhṛśataraṃ vicukrośa | samānasukhaduḥkhānāṃ suhṛdām api saṃgame | navībhavanti duḥkhāni vyatītāny api dehinām
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.