अथ भगवान् पात्रीकृताध्याशयं तं जनम् अवेत्य रत्नत्रयाविचलितप्रसादं संसारवासविमुखं भवदुःखोपशमप्रतिसंयुक्ताम् एव कथां आविश् चकार । दुःखान्य् अमूनि सति जन्मनि संभवन्ति क्षीणे च जन्मनि न दुःखम् उपैति भूयः । जन्मक्षयाय मतिमान् प्रयतेत तस्माद् यः प्राप्तुम् इच्छति न दुःखशताभिघातम्
atha bhagavān pātrīkṛtādhyāśayaṃ taṃ janam avetya ratnatrayāvicalitaprasādaṃ saṃsāravāsavimukhaṃ bhavaduḥkhopaśamapratisaṃyuktām eva kathāṃ āviś cakāra | duḥkhāny amūni sati janmani saṃbhavanti kṣīṇe ca janmani na duḥkham upaiti bhūyaḥ | janmakṣayāya matimān prayateta tasmād yaḥ prāptum icchati na duḥkhaśatābhighātam
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.