अथ स महात्मा तेन दुर्विषहेण परव्यसनेनोपतप्तमानसः स्वप्राणात्ययम् अविगणय्य निष्प्रतिकारदारुणां तां महाजनव्यापत्तिम् अवेत्य कृपापरिगतात्मा प्रकृतिधीरतया तदवस्थो ऽप्य् असंभ्रान्तचेतास् तत्कालातिशयध्यायिना वचसा तान् सहायान् आश्वासयन्न् अब्रवीत् । मृतेन सार्धं न वसन्ति सागराः प्रसिद्धिर् एषाम् इयम् एव शाश्वती । अतो ममाश्रित्य मृतं कडेवरं तरन्तु सन्तो ऽम्बुनिधिं सुदुस्तरम्
atha sa mahātmā tena durviṣaheṇa paravyasanenopataptamānasaḥ svaprāṇātyayam avigaṇayya niṣpratikāradāruṇāṃ tāṃ mahājanavyāpattim avetya kṛpāparigatātmā prakṛtidhīratayā tadavastho 'py asaṃbhrāntacetās tatkālātiśayadhyāyinā vacasā tān sahāyān āśvāsayann abravīt | mṛtena sārdhaṃ na vasanti sāgarāḥ prasiddhir eṣām iyam eva śāśvatī | ato mamāśritya mṛtaṃ kaḍevaraṃ tarantu santo 'mbunidhiṃ sudustaram
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.