श्रुतौ च- एक एव नारायञ आसृत्, न ब्रह्मा, नेमे द्यावा-पृथिव्यौ, सर्वे देवाः, सर्वे पितरः, सर्वे मनुस्याः । विष्ञुना अशितम् अश्नन्ति विष्ञुनाघ्रातं जिघ्रन्ति, विष्ञुना पृतं पिबन्ति, तस्माद् विध्वंसो विष्ञूपाहृतं भक्षयेयुः ॥ ह्भ्व् ९।३११ ॥ इति । अत एवोक्तं श्रृ-भगवता विष्ञु-धर्मे- प्राञेभ्यो जुहुयाद् अन्नं मन्-निवेदितम् उत्तमम् । तृप्यन्ति सर्वदा प्राञा मन्-निवेदित-भक्षञात्
śrutau ca- eka eva nārāyaña āsṚt, na brahmā, neme dyāvā-pṛthivyau, sarve devāḥ, sarve pitaraḥ, sarve manusyāḥ | viṣñunā aśitam aśnanti viṣñunāghrātaṃ jighranti, viṣñunā pṚtaṃ pibanti, tasmād vidhvaṃso viṣñūpāhṛtaṃ bhakṣayeyuḥ // Hbhv 9.311 // iti | ata evoktaṃ śrṚ-bhagavatā viṣñu-dharme- prāñebhyo juhuyād annaṃ man-niveditam uttamam | tṛpyanti sarvadā prāñā man-nivedita-bhakṣañāt
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.