नाम्ना लक्ष्म्या महिष्याश् च प्रसिद्धां नगरीं व्यधात् । स्वौदार्यानुगुणां राजा निर्माणम् अविलोकयन् ॥ ४१०च्द् ॥ शारिकाशैलराजस्य मूले पुण्यजनाश्रिताम् । याम् अद्राक्षीत्तरां लोकस् सुमेरोर् अलकाम् इव ॥ ४१०घ् ॥ वितस्तासिन्धुसम्भेदे स्वनाम्ना स पुरीं व्यधात् । प्रतिबिम्बच्छलात् तोये त्रपया स्वर् निमज्जति
nāmnā lakṣmyā mahiṣyāś ca prasiddhāṃ nagarīṃ vyadhāt / svaudāryānuguṇāṃ rājā nirmāṇam avilokayan // 410cd // śārikāśailarājasya mūle puṇyajanāśritām / yām adrākṣīttarāṃ lokas sumeror alakām iva // 410gh // vitastāsindhusambhede svanāmnā sa purīṃ vyadhāt / pratibimbacchalāt toye trapayā svar nimajjati
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.