औदार्यशालिना राज्ञा स्वसमं वर्धितस् स्वयम् । राजाधिकं व्यवाहार्षीत् तदा मदनलाविकः ॥ ज्र्त् ब्।५११ ॥ तुल्यार्थस् समसामर्थ्यश् शङ्क्यो ऽयम् इति भूपतिः । ईर्ष्यालुभिः कुसचिवैस् तस्मै परम् अकोप्यत ॥ ज्र्त् ब्।५१२ ॥ शुचिम् अप्य् अशुचिं मत्वा तं वीतिं भूमिपालधीः । खलनाशावृतत्वेन न चित्तविरताभवत् ॥ ज्र्त् ब्।५१३ ॥ उपप्लावयितुं वाञ्छंस् तं मुहुः क्रोधवेगतः । राजरत्नाकरो ऽरोधि तदीयगुणवेलया ॥ ज्र्त् ब्।५१४ ॥ राजा जातत्वरां यात्रां व्यसनेनाभिषेणयन् । नौसेतुकौतुकं सिन्धोः परिखाया इवाहरत्
audāryaśālinā rājñā svasamaṃ vardhitas svayam / rājādhikaṃ vyavāhārṣīt tadā madanalāvikaḥ // JRt B.511 // tulyārthas samasāmarthyaś śaṅkyo 'yam iti bhūpatiḥ / īrṣyālubhiḥ kusacivais tasmai param akopyata // JRt B.512 // śucim apy aśuciṃ matvā taṃ vītiṃ bhūmipāladhīḥ / khalanāśāvṛtatvena na cittaviratābhavat // JRt B.513 // upaplāvayituṃ vāñchaṃs taṃ muhuḥ krodhavegataḥ / rājaratnākaro 'rodhi tadīyaguṇavelayā // JRt B.514 // rājā jātatvarāṃ yātrāṃ vyasanenābhiṣeṇayan / nausetukautukaṃ sindhoḥ parikhāyā ivāharat
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.