भिषायकदिने भृत्यं स्वं कृत्वा तौ भिषायकम् । रत्नैर् अभ्यर्च्य विपिनं नीत्वाथ प्रत्यमुञ्चताम् ॥ ज्र्त् ब्।४७ ॥ कुबेरस् त्वयि तुष्टो ऽद्य नानारत्नविभूषितः । कृत्वा तवाशिषं लोकसमक्षं स तिरोहितः ॥ ज्र्त् ब्।४८ ॥ इत्य् उक्त्वा भूपतेस् मुग्धस्य कृपणस्य च । प्रयागजनकौ धूर्तौ प्रसादं प्रत्यदापिताम् ॥ ज्र्त् ब्।४९ ॥ एवं कदीश्वरस्यास्य बालस्येव विभीषिकाः । सन्दर्श्य कोशं निश्शेषं लुण्ठयां चक्रतुर् विटौ
bhiṣāyakadine bhṛtyaṃ svaṃ kṛtvā tau bhiṣāyakam / ratnair abhyarcya vipinaṃ nītvātha pratyamuñcatām // JRt B.47 // kuberas tvayi tuṣṭo 'dya nānāratnavibhūṣitaḥ / kṛtvā tavāśiṣaṃ lokasamakṣaṃ sa tirohitaḥ // JRt B.48 // ity uktvā bhūpates mugdhasya kṛpaṇasya ca / prayāgajanakau dhūrtau prasādaṃ pratyadāpitām // JRt B.49 // evaṃ kadīśvarasyāsya bālasyeva vibhīṣikāḥ / sandarśya kośaṃ niśśeṣaṃ luṇṭhayāṃ cakratur viṭau
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.