वरं हालाहलो घोरो न दुरात्मा च दुर्जनः । तस्य पानाद् गलत्य् एकः परस्य त्व् अखिलं कुलम् ॥ ज्र्त् ब्।५८६ ॥ दैवाद् दूरतरं सर्पं प्रसर्पद्विषधारिणम् । विना दैवकृतं को नु निधौ स्थापयति स्वयम् ॥ ज्र्त् ब्।५८७ ॥ न चिन्त्यं स्वयम् एकाकी राज्ञो मे किं करिष्यति । हरेः पुरस् सयूथो ऽपि कतमो वारणेश्वरः
varaṃ hālāhalo ghoro na durātmā ca durjanaḥ / tasya pānād galaty ekaḥ parasya tv akhilaṃ kulam // JRt B.586 // daivād dūrataraṃ sarpaṃ prasarpadviṣadhāriṇam / vinā daivakṛtaṃ ko nu nidhau sthāpayati svayam // JRt B.587 // na cintyaṃ svayam ekākī rājño me kiṃ kariṣyati / hareḥ puras sayūtho 'pi katamo vāraṇeśvaraḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.