मनोविशालं गगनं पटहैस् तर्जयन्न् इव । स प्राविशत् पुरं राजा हर्षश् च हृदयं विशाम् ॥ ज्र्त् ब्।६८२ ॥ तं वध्यम् अपि कारायां कारुण्यात् तु नृपो ऽक्षिपत् । उद्दकस् तु स विश्वस्तद्रोहपापमलीमसः
manoviśālaṃ gaganaṃ paṭahais tarjayann iva / sa prāviśat puraṃ rājā harṣaś ca hṛdayaṃ viśām // JRt B.682 // taṃ vadhyam api kārāyāṃ kāruṇyāt tu nṛpo 'kṣipat / uddakas tu sa viśvastadrohapāpamalīmasaḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.