रूपं निष्फलम् अर्चितं किम् अपि तन् मन्दान् अमन्दाग्रहान् भक्तान् यस् समनुग्रहीतुम् अतुलस्वाच्छन्द्यवन्द्यक्रियः । गौरीरूपकरीं वपुस्सहचरीं स्वां शक्तिम् अव्यक्तयद् भुक्तिं मुक्तिपुरस्सरीं दिशतु वो देवस् स्वयम्भूर् अयम् ॥ ज्र्त् ब्।७८४ ॥ विश्राम्यतुतरां शाहिखानवृत्तान्तसानुनि । मद्वाक् श्रान्तान्यराजाख्याशैलकोटिशिखाटनैः ॥ ज्र्त् ब्।७८५ ॥ तद्गुणौघरसश्लाघ्यां पिबन्त्व् अपि गिरं मम । सुगन्धिघनसारेण कूपाम्भो ऽपि मनोरमम् ॥ ज्र्त् ब्।७८६ ॥ आलिशाहस् स वसुधासुधांशुर् जगतस् तमः । प्रदोषारब्धम् अच्छैत्सीद् भास्वतो ऽस्ते पितुस् ततः
rūpaṃ niṣphalam arcitaṃ kim api tan mandān amandāgrahān bhaktān yas samanugrahītum atulasvācchandyavandyakriyaḥ / gaurīrūpakarīṃ vapussahacarīṃ svāṃ śaktim avyaktayad bhuktiṃ muktipurassarīṃ diśatu vo devas svayambhūr ayam // JRt B.784 // viśrāmyatutarāṃ śāhikhānavṛttāntasānuni / madvāk śrāntānyarājākhyāśailakoṭiśikhāṭanaiḥ // JRt B.785 // tadguṇaugharasaślāghyāṃ pibantv api giraṃ mama / sugandhighanasāreṇa kūpāmbho 'pi manoramam // JRt B.786 // āliśāhas sa vasudhāsudhāṃśur jagatas tamaḥ / pradoṣārabdham acchaitsīd bhāsvato 'ste pitus tataḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.