इति सम्मन्त्र्य विश्वस्तजिह्मगो मह्मदं ततः । सुप्तं हरिम् इव व्याधो गोविन्दस् तं निबद्धवान् ॥ ज्र्त् ब्।८३४ ॥ अनेकेनाथ रत्नेन निस्सपत्नत्वलिप्सया । एकं सूहस् स पुंरत्नम् अक्रीणान् मह्मदं ततः ॥ ज्र्त् ब्।८३५ ॥ तावच् च सूहभट्टेन विसृष्टाश् श्रेष्ठबुद्धयः । अन्वेषका गृहं प्राप्ता गोविन्दस्य खशेशितुः
iti sammantrya viśvastajihmago mahmadaṃ tataḥ / suptaṃ harim iva vyādho govindas taṃ nibaddhavān // JRt B.834 // anekenātha ratnena nissapatnatvalipsayā / ekaṃ sūhas sa puṃratnam akrīṇān mahmadaṃ tataḥ // JRt B.835 // tāvac ca sūhabhaṭṭena visṛṣṭāś śreṣṭhabuddhayaḥ / anveṣakā gṛhaṃ prāptā govindasya khaśeśituḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.