एचः इति वर्तते, वान्तो यि प्रत्यये इति च । धातोर् य एच् तन्निमित्तो यकारादिप्रत्ययनिमित्तः, तस्य यकारादौ प्रत्यये परतो वान्तादेशो भवति । लव्यम् । पव्यम् । अवश्यलाव्यम् । अवश्यपाव्यम् । धातोः इति किम् ? प्रातिपदिकस्य नियमो म भूत् । तत्र को दोषः ? बाभ्रव्यः इत्य् अत्रअ+एव स्यात्, इह न स्यात् गव्यम्, नाव्यम् इति । तन्निमित्तस्य इति किम् ? अतन्निमित्तस्य मा भूत् । उपोयते । औयत । लौयमानिः । पौयमानिः । अत इञ् (*४,१।९५) । एवकारकरणम् किम् ? धात्ववधारणम् यथा स्यात्, तन्निमित्तावधारणम् मा भूत् इति तानिमित्तस्य हि धातोश् च अधातोश् च भवति । बाभ्रव्यः । अवश्यलाव्यम् । लवम् ॥ क्षय्य-जय्यौ शक्यार्थे
ecaḥ iti vartate, vānto yi pratyaye iti ca / dhātor ya ec tannimitto yakārādipratyayanimittaḥ, tasya yakārādau pratyaye parato vāntādeśo bhavati / lavyam / pavyam / avaśyalāvyam / avaśyapāvyam / dhātoḥ iti kim ? prātipadikasya niyamo ma bhūt / tatra ko doṣaḥ ? bābhravyaḥ ity atraa+eva syāt, iha na syāt gavyam, nāvyam iti / tannimittasya iti kim ? atannimittasya mā bhūt / upoyate / auyata / lauyamāniḥ / pauyamāniḥ / ata iñ (*4,1.95) / evakārakaraṇam kim ? dhātvavadhāraṇam yathā syāt, tannimittāvadhāraṇam mā bhūt iti tānimittasya hi dhātoś ca adhātoś ca bhavati / bābhravyaḥ / avaśyalāvyam / lavam // kṣayya-jayyau śakyārthe
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.