श्राद्धं करिष्यन्तः स्नाताः शुचिवाससस्तिलैर्वास्त्ववकीर्य सव्यमाचरन्तो ऽन्नमुपसाधयेरन्हविष्यैरुपसिच्यैवैवं दद्याद्यद्यद्दद्यात्तत्तद्धविष्यैरुपसिच्यैव हविष्या इति तिलानामाख्या दन्तधावनं स्नानीयानि पाद्यमानीय प्रथमोद्धृतं ब्राह्मणांस्त्र्यवदातानुपवेशयत्या मे गच्छन्तु पितरो भागधेयं विराजाहूताः सलिलात्समुद्रियात् । अक्षीयमाणमुपजीवतैनन्मया प्रत्तं स्वधया मदध्वमित्युपमूललूनान्दर्भान्विष्टरान्प्रसव्यान्कृत्वा ब्राह्मणेभ्यः प्रदद्यादेतत्ते पितरासनमसौ ये च त्वात्रानु तेभ्यश्चासनमित्येवं पितामहायैवं प्रपितामहाय हविष्योदकं तिरः पवित्रं गन्धान्सुमनसश्च दद्यादन्नमवत्त्वा घृतेनाभिधार्य दर्भान्परिस्तरणीयानिति तदादायाग्नौ करिष्यामीति ब्राह्मणाननुज्ञाप्य प्राग्दक्षिणामुखो ऽग्निं प्रणयित्वा त्रिर्धून्वन्प्रदक्षिणमग्निं परिस्तृणाति प्राचीनावीति त्रिः प्रसव्यं त्रिः पर्युक्षेत्प्रदक्षिणं प्राचीनावीति त्रिः प्रसव्यमौदुम्बर इध्मः परिधयो भवन्ति मेक्षणं च पवित्रं संस्कृत्यान्नमुत्पूयाग्नौ पवित्रं प्रास्य मेक्षणेन जुहोत्यग्नये कव्यवाहनाय स्वधा नमः स्वाहा सोमाय पितृमते स्वधा नम स्वाहेति यज्ञोपवीति भूत्वाप उपस्पृश्य यमायाङ्गिःस्वते स्वाहेति मेक्षणमग्रावनुप्रहरति नमस्कारान्कृत्वा यथादैवतं त्रिः पर्युक्षेत्प्रदक्षिणं प्राचीनावीति त्रिः प्रसव्यं सव्यञ्जनमन्नं पात्रेषु वर्धयित्वामासु पक्वमिति क्षीरं घृतं वा सिञ्चत्यामासु पक्वममृतं निविष्टं मया प्रत्तं स्वधया मदध्वमिति वर्धितान्यादिशत्येतद्वः पितरो भागधेयं पात्रेषु दत्तममृतं स्वधावत् । अक्षीयमाणमुपजीवतैनन्मया प्रत्तं स्वधया मदध्वम् ॥ अमृता वागमृता वाचो अग्ने वाचो ऽमृतः त्वं त्रिवृतैकधामा । एभिर्मत्प्रत्तैः स्वधया मदध्वमिहास्मभ्यं वसीयो ऽस्तु देवाः ॥ अयं यज्ञः परमो यः पितृणां पात्रदेयं पितृदैवत्यमग्ने । वाक्च मनश्च पितरो नः प्रजानीमाश्विभ्यां प्रत्तं स्वधया मदध्वम् ॥ य इह पितरः पार्थिवासो य अन्तरिक्ष उत ये समुद्रियाः । ये वाचमाप्त्वा अमृता बभूवुस्ते ऽस्मिन्सर्वे हविषि मादयन्ताम् ॥ एषा व ऊर्गेषा वः स्वधा चामत्त च पिबत च मा च वः क्षेष्ट । स्वधां वहध्वममृतस्य योनिं यात्र स्वधा पितरस्तां भजध्वम् ॥ येह पितर ऊर्ग्देवता च तस्यै जीवेम शरदः शतं वयम् । ज्योतिष्मद्धत्ताजरं म आयुरित्यथैतानि ब्राह्मणेभ्य उपनिक्षिप्य स्वाङ्गुष्ठेनानुशत्यमुष्मै स्वधामुष्मै स्वधेति यन्मे ऽप्रकामा इति भुञ्जतो ऽनुमन्त्रयते यन्मे ऽप्रकामा उत वा प्रकामा समृद्धे ब्राह्मणे ऽब्राह्मणे वा । य स्कन्दति निरृतिं वात उग्रां येन नः प्रीयन्ते पितरो देवताश्च । वायुष्टत्सर्वं शुन्धतु तेन शुद्धेन देवता मादयन्तां तस्मिञ्छुद्धे पितरो मादयन्तामित्यक्रान्समुद्र इत्याश्वं गीत्वा संपन्नं पृष्टाथाचामयेद्यज्ञोपवीती भूत्वाभिरमन्तां भवन्त इत्युत्का प्रिदक्षिणं कृत्वा यन्मे रामेति गच्छन्तो ऽनुमन्त्रयते यन्मे रामा शकुनिः श्वापदश्च यन्मे ऽशुचिर्मन्त्रकृतस्य प्राशत् । वैश्वानरः सविता तत्पुनातु तेन पूतेन देवता मादयन्तां तस्मिन्पूते पितरो मादयन्तामिति
śrāddhaṃ kariṣyantaḥ snātāḥ śucivāsasastilairvāstvavakīrya savyamācaranto 'nnamupasādhayeranhaviṣyairupasicyaivaivaṃ dadyādyadyaddadyāttattaddhaviṣyairupasicyaiva haviṣyā iti tilānāmākhyā dantadhāvanaṃ snānīyāni pādyamānīya prathamoddhṛtaṃ brāhmaṇāṃstryavadātānupaveśayatyā me gacchantu pitaro bhāgadheyaṃ virājāhūtāḥ salilātsamudriyāt / akṣīyamāṇamupajīvatainanmayā prattaṃ svadhayā madadhvamityupamūlalūnāndarbhānviṣṭarānprasavyānkṛtvā brāhmaṇebhyaḥ pradadyādetatte pitarāsanamasau ye ca tvātrānu tebhyaścāsanamityevaṃ pitāmahāyaivaṃ prapitāmahāya haviṣyodakaṃ tiraḥ pavitraṃ gandhānsumanasaśca dadyādannamavattvā ghṛtenābhidhārya darbhānparistaraṇīyāniti tadādāyāgnau kariṣyāmīti brāhmaṇānanujñāpya prāgdakṣiṇāmukho 'gniṃ praṇayitvā trirdhūnvanpradakṣiṇamagniṃ paristṛṇāti prācīnāvīti triḥ prasavyaṃ triḥ paryukṣetpradakṣiṇaṃ prācīnāvīti triḥ prasavyamaudumbara idhmaḥ paridhayo bhavanti mekṣaṇaṃ ca pavitraṃ saṃskṛtyānnamutpūyāgnau pavitraṃ prāsya mekṣaṇena juhotyagnaye kavyavāhanāya svadhā namaḥ svāhā somāya pitṛmate svadhā nama svāheti yajñopavīti bhūtvāpa upaspṛśya yamāyāṅgiḥsvate svāheti mekṣaṇamagrāvanupraharati namaskārānkṛtvā yathādaivataṃ triḥ paryukṣetpradakṣiṇaṃ prācīnāvīti triḥ prasavyaṃ savyañjanamannaṃ pātreṣu vardhayitvāmāsu pakvamiti kṣīraṃ ghṛtaṃ vā siñcatyāmāsu pakvamamṛtaṃ niviṣṭaṃ mayā prattaṃ svadhayā madadhvamiti vardhitānyādiśatyetadvaḥ pitaro bhāgadheyaṃ pātreṣu dattamamṛtaṃ svadhāvat / akṣīyamāṇamupajīvatainanmayā prattaṃ svadhayā madadhvam // amṛtā vāgamṛtā vāco agne vāco 'mṛtaḥ tvaṃ trivṛtaikadhāmā / ebhirmatprattaiḥ svadhayā madadhvamihāsmabhyaṃ vasīyo 'stu devāḥ // ayaṃ yajñaḥ paramo yaḥ pitṛṇāṃ pātradeyaṃ pitṛdaivatyamagne / vākca manaśca pitaro naḥ prajānīmāśvibhyāṃ prattaṃ svadhayā madadhvam // ya iha pitaraḥ pārthivāso ya antarikṣa uta ye samudriyāḥ / ye vācamāptvā amṛtā babhūvuste 'sminsarve haviṣi mādayantām // eṣā va ūrgeṣā vaḥ svadhā cāmatta ca pibata ca mā ca vaḥ kṣeṣṭa / svadhāṃ vahadhvamamṛtasya yoniṃ yātra svadhā pitarastāṃ bhajadhvam // yeha pitara ūrgdevatā ca tasyai jīvema śaradaḥ śataṃ vayam / jyotiṣmaddhattājaraṃ ma āyurityathaitāni brāhmaṇebhya upanikṣipya svāṅguṣṭhenānuśatyamuṣmai svadhāmuṣmai svadheti yanme 'prakāmā iti bhuñjato 'numantrayate yanme 'prakāmā uta vā prakāmā samṛddhe brāhmaṇe 'brāhmaṇe vā / ya skandati nirṛtiṃ vāta ugrāṃ yena naḥ prīyante pitaro devatāśca / vāyuṣṭatsarvaṃ śundhatu tena śuddhena devatā mādayantāṃ tasmiñchuddhe pitaro mādayantāmityakrānsamudra ityāśvaṃ gītvā saṃpannaṃ pṛṣṭāthācāmayedyajñopavītī bhūtvābhiramantāṃ bhavanta ityutkā pridakṣiṇaṃ kṛtvā yanme rāmeti gacchanto 'numantrayate yanme rāmā śakuniḥ śvāpadaśca yanme 'śucirmantrakṛtasya prāśat / vaiśvānaraḥ savitā tatpunātu tena pūtena devatā mādayantāṃ tasminpūte pitaro mādayantāmiti
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.