इति विचिन्त्य स महात्मा तत एव प्रतिनिवृत्य राज्ञः प्रतिहारयामास - श्रेष्ठी पुनर्द्रष्टुमिच्छति देवमिति । कृताभ्यनुज्ञश्च प्रविश्य यथोपचारं राजसमीपमुपजगाम । किमिदमिति च राज्ञा पर्यनुयुक्तो ऽब्रवीत् - इच्छामि प्रव्रजितुम्, तदभ्यनुज्ञातुमर्हति मां देव इति । अथैनं स राजा ससंभ्रमावेगः स्नेहादित्युवाच - मयि स्थिते बन्धुसुहृद्विशिष्टे त्वं केन दुःखेन वनं प्रयासि । यन्नापहर्तुं प्रभुता मम स्याद्धनेन नीत्या बलसंपदा वा
iti vicintya sa mahātmā tata eva pratinivṛtya rājñaḥ pratihārayāmāsa - śreṣṭhī punardraṣṭumicchati devamiti / kṛtābhyanujñaśca praviśya yathopacāraṃ rājasamīpamupajagāma / kimidamiti ca rājñā paryanuyukto 'bravīt - icchāmi pravrajitum, tadabhyanujñātumarhati māṃ deva iti / athainaṃ sa rājā sasaṃbhramāvegaḥ snehādityuvāca - mayi sthite bandhusuhṛdviśiṣṭe tvaṃ kena duḥkhena vanaṃ prayāsi / yannāpahartuṃ prabhutā mama syāddhanena nītyā balasaṃpadā vā
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.