इति स महात्मा तमहेतुवादिनं विशदैर्हेतुभिर्निष्प्रतिभं कृत्वा तमीश्वकारणिकममन्त्रयोवाच - (वैद्य १५६) आयुष्मानप्यस्मान् नार्हत्येव विगर्हितुम् । ईश्वरः सर्वस्य हि ते कारणमभिमतः । पश्य - कुरुते यदि सर्वमीश्वरो ननु तेनैव हतः स वानरः । तव केयममैत्रचित्तता परदोषान् मयि यन्निषिञ्चसि
iti sa mahātmā tamahetuvādinaṃ viśadairhetubhirniṣpratibhaṃ kṛtvā tamīśvakāraṇikamamantrayovāca - (Vaidya 156) āyuṣmānapyasmān nārhatyeva vigarhitum / īśvaraḥ sarvasya hi te kāraṇamabhimataḥ / paśya - kurute yadi sarvamīśvaro nanu tenaiva hataḥ sa vānaraḥ / tava keyamamaitracittatā paradoṣān mayi yanniṣiñcasi
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.