द्विभार्याग्निसंयोगः । अथातः सर्ववर्णेषु ब्राह्मणाना पुनराधिपत्यं चेत् पूर्वं गृह्याग्नेरर्धं प्रणीय तयोः संयोजनार्थे चतुर्थस्त्याह्वः सायमुपक्रम्य यजमानः पूर्वाग्निमवरोहणं कृत्वा तत्र स्थंडिलं कुर्वन अग्निं वो वृधन्तमिति तृचेन प्रतिष्ठाप्यानन्तरभार्या नवाग्नौ पात्रेणादायेमं स्तोममिति तृचेन संयोज्य प्रतृचामन्ते चतुरक्षरसुपांशु ततो अग्निरैत्विति षड्भिराज्यम् हुते यजमानं वाचयेत्प्राणायामं परिषिच्याग्नये स्वाहा प्रजापतये स्वाहा पुनः परिषिच्यागौषूकं समारोपणं वामदेव्यं गीत्वा यदि देशान्तरे तत्र लौकिकाग्नौ कुर्यात्पूर्ववत् संयोज्याप्रियाधिपत्यं चेद्विशेषो ऽस्ति तत्र तद्व्याख्यास्यामो ब्राह्मणानामन्त्रय शतापूपमाशयतकं वाष्टौ स्नात्वालंकृत्य कमण्डलुनोदकं गृहीत्वा वनान्तरे गत्वा तस्मिन्देशे अशुष्कां कोमलीं शुभपर्णीं फलवतीं विस्तारयुक्तं प्रापह्नीं सहित्तां एतैर्गुणवानर्कशाखामवलोक्य तत्पित्रार्थे वेदविद्ब्राह्मणं विचार्य स्नापयित्वार्कशाखा न हरेत् नवाससाच्छादयित्वा तं ब्राह्मणो देवस्य त्वेत्यर्ककन्यादानं वरं प्रतिगृह्णामीति पुरत स्थण्डिलं कुर्वन्नर्कस्य उत्तरत उपविश्य तापष्टो ब्राह्मणार्खशाखां परिवेष्ट्य सर्वे प्राङ्मुकोदङ्मुखो वा ब्राह्मणस् ततो ब्राह्मणमभ्यर्च्य प्रत्येक दशदशापूपं दद्यात् शेषमुत्तरती निधाय लौकिकाग्निं प्रतिष्ठाप्य ततः समूहनादि प्रपदान्तं कृत्वेध्माङ्कं हुत्वा ततो व्याहृतिभिस्तिसृभिः हुत्वा अग्निरेत्विति षड्भिः पुनस्तिसृभिः ततो यजमानः तिष्ठन्नग्नि प्रदक्षिण गृह्य अग्निरादित्य सर्वे ब्राह्मणानामन्तर्भावः दित्वाकाशयोर्बहिर्भावः तूष्णीं त्रिः प्रदक्षिणं कुर्यात् स्वस्थानमुपविश्य दक्षिणेन सहितारं गृह्णीयात् तद् गृह्णामि त इत्युपांशु तोतोपरिष्टाहोमं समाप्य शिष्टानपूपं दशकं ब्रह्मणे दद्यात् दशकं स्वयं प्राश्रीयात् तत्राग्नौ परिषिच्य अभ्यर्च्य व्याहृतिभिश्च तिसृभिः आज्यं जुहुयात् तद्विसृज्य ततो वामदेव्यं विप्राणामाशिषो वचः कन्या गृहं गच्छेत् ततः पुनराधिपत्यं पुनराधिपत्यम्
dvibhāryāgnisaṃyogaḥ / athātaḥ sarvavarṇeṣu brāhmaṇānā punarādhipatyaṃ cet pūrvaṃ gṛhyāgnerardhaṃ praṇīya tayoḥ saṃyojanārthe caturthastyāhvaḥ sāyamupakramya yajamānaḥ pūrvāgnimavarohaṇaṃ kṛtvā tatra sthaṃḍilaṃ kurvana agniṃ vo vṛdhantamiti tṛcena pratiṣṭhāpyānantarabhāryā navāgnau pātreṇādāyemaṃ stomamiti tṛcena saṃyojya pratṛcāmante caturakṣarasupāṃśu tato agniraitviti ṣaḍbhirājyam hute yajamānaṃ vācayetprāṇāyāmaṃ pariṣicyāgnaye svāhā prajāpataye svāhā punaḥ pariṣicyāgauṣūkaṃ samāropaṇaṃ vāmadevyaṃ gītvā yadi deśāntare tatra laukikāgnau kuryātpūrvavat saṃyojyāpriyādhipatyaṃ cedviśeṣo 'sti tatra tadvyākhyāsyāmo brāhmaṇānāmantraya śatāpūpamāśayatakaṃ vāṣṭau snātvālaṃkṛtya kamaṇḍalunodakaṃ gṛhītvā vanāntare gatvā tasmindeśe aśuṣkāṃ komalīṃ śubhaparṇīṃ phalavatīṃ vistārayuktaṃ prāpahnīṃ sahittāṃ etairguṇavānarkaśākhāmavalokya tatpitrārthe vedavidbrāhmaṇaṃ vicārya snāpayitvārkaśākhā na haret navāsasācchādayitvā taṃ brāhmaṇo devasya tvetyarkakanyādānaṃ varaṃ pratigṛhṇāmīti purata sthaṇḍilaṃ kurvannarkasya uttarata upaviśya tāpaṣṭo brāhmaṇārkhaśākhāṃ pariveṣṭya sarve prāṅmukodaṅmukho vā brāhmaṇas tato brāhmaṇamabhyarcya pratyeka daśadaśāpūpaṃ dadyāt śeṣamuttaratī nidhāya laukikāgniṃ pratiṣṭhāpya tataḥ samūhanādi prapadāntaṃ kṛtvedhmāṅkaṃ hutvā tato vyāhṛtibhistisṛbhiḥ hutvā agniretviti ṣaḍbhiḥ punastisṛbhiḥ tato yajamānaḥ tiṣṭhannagni pradakṣiṇa gṛhya agnirāditya sarve brāhmaṇānāmantarbhāvaḥ ditvākāśayorbahirbhāvaḥ tūṣṇīṃ triḥ pradakṣiṇaṃ kuryāt svasthānamupaviśya dakṣiṇena sahitāraṃ gṛhṇīyāt tad gṛhṇāmi ta ityupāṃśu totopariṣṭāhomaṃ samāpya śiṣṭānapūpaṃ daśakaṃ brahmaṇe dadyāt daśakaṃ svayaṃ prāśrīyāt tatrāgnau pariṣicya abhyarcya vyāhṛtibhiśca tisṛbhiḥ ājyaṃ juhuyāt tadvisṛjya tato vāmadevyaṃ viprāṇāmāśiṣo vacaḥ kanyā gṛhaṃ gacchet tataḥ punarādhipatyaṃ punarādhipatyam
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.