प्रातः-काले वाचं-यमा मौनिनी पुत्रीयती आत्मनः पुत्रम् इच्छन्ती बोधि-च्छद-पुटे पिप्पल-पत्र-पुटे जलं मन्वोर् अन्यतरेणाष्टोत्तर-शतं जप्तं मासं व्याप्य पिबेत् । अनन्तरं पुत्रं प्राप्नोतीति शेषः । जल-पान-मन्त्रम् आह-देवकी-पुत्रेति । अत्र प्रसङ्गात् अस्मिन् ग्रन्थे अनुक्तो ऽपि सन्तान-गोपाल-मन्त्रः कथ्यते । तद् यथा- देवकी-पुत्र गोविन्द वासुदेव जगद्-गुरो । देहि मे तनयं कृष्ण त्वाम् अहं शरणं गतः ॥ अस्य मन्त्रस्य नारदो मुनिर् अनुष्टुप्-छन्दः सन्तान-प्रदो गोपाल-कृष्णो देवता पदैर् व्यस्तैर् वा पञ्चाङ्गानि । ध्यानं यथा- शङ्ख-चक्र-धरं कृष्णं रथस्थं च चतुर्भुजम् । सर्वाभरण-सन्दीप्तं पीतवाससम् अच्युतम् ॥ मयूर-पिच्छ-संयुक्तं विष्णु-तेजोपबृंहितम् । समर्पयन्तं विप्राय नष्टान् आनीय बालकान् । करुणामृत-सम्पूर्ण-दृष्ट्येक्षन्तं च तं द्विजाम् ॥ इति
prātaḥ-kāle vācaṃ-yamā mauninī putrīyatī ātmanaḥ putram icchantī bodhi-cchada-puṭe pippala-patra-puṭe jalaṃ manvor anyatareṇāṣṭottara-śataṃ japtaṃ māsaṃ vyāpya pibet | anantaraṃ putraṃ prāpnotīti śeṣaḥ | jala-pāna-mantram āha-devakī-putreti | atra prasaṅgāt asmin granthe anukto 'pi santāna-gopāla-mantraḥ kathyate | tad yathā- devakī-putra govinda vāsudeva jagad-guro | dehi me tanayaṃ kṛṣṇa tvām ahaṃ śaraṇaṃ gataḥ || asya mantrasya nārado munir anuṣṭup-chandaḥ santāna-prado gopāla-kṛṣṇo devatā padair vyastair vā pañcāṅgāni | dhyānaṃ yathā- śaṅkha-cakra-dharaṃ kṛṣṇaṃ rathasthaṃ ca caturbhujam | sarvābharaṇa-sandīptaṃ pītavāsasam acyutam || mayūra-piccha-saṃyuktaṃ viṣṇu-tejopabṛṃhitam | samarpayantaṃ viprāya naṣṭān ānīya bālakān | karuṇāmṛta-sampūrṇa-dṛṣṭyekṣantaṃ ca taṃ dvijām || iti
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.