ताम् इन्द्रः पत्नीं कृशां ग्लानां च दृष्ट्वा चिन्तयां बभूव अहो मम महद् दुःखम् इदम् अद्योपगतम् नष्टं हि माम् इयम् अन्विष्योपागमद् दुःखार्तेति ताम् इन्द्र उवाच कथं वर्तयसीति सा तम् उवाच नहुषो माम् आह्वयति कालश् चास्य मया कृत इति
tām indraḥ patnīṃ kṛśāṃ glānāṃ ca dṛṣṭvā cintayāṃ babhūva aho mama mahad duḥkham idam adyopagatam naṣṭaṃ hi mām iyam anviṣyopāgamad duḥkhārteti tām indra uvāca kathaṃ vartayasīti sā tam uvāca nahuṣo mām āhvayati kālaś cāsya mayā kṛta iti
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.