दीक्षते : फ़्न् चोर्रिगेन्द। एद्।: दीक्षते। दीक्षते : फ़्न् चोर्रिगेन्द। एद्।: दीक्षते। केशश्मश्रु वपते दतो धावते नखान् निकृन्तते स्नाति मृता वा एषा त्वग् अमेध्यं वा अस्यैतद् आत्मनि शमलं तद् एवापहते मेध्य एव मेधम् उपैत्य् अप्सु दीक्षां प्रवेशयित्वा देवाः स्वर्गं लोकम् आयन् यद् अप्सु स्नाति ताम् एव दीक्षाम् आलभते ऽथ यद् अपो ऽवभृथम् अभ्यवैति तां वा एतद् दीक्षां पुनर् अप्सु प्रवेशयत्य् ओषधे त्रायस्वैनम् इत्य् आह त्रात्या एव स्वधिते मैनं हिंसीर् इति वज्रो वै स्वधितिः स ईश्वरो ऽशान्तो यजमानं हिंसितोर् यत् तृणम् अन्तर्दधाति यजमानस्याहिंसायै देवश्रुद् इमान् प्रवपा इति देवश्रुद् ह्य् एतान् प्रवपते स्वस्त्य् उत्तरं अशीयेति स्वस्त्य् अस्य यज्ञस्योदृचम् अशीयेति वा एतद् आहापो मा मातरः सूदयन्त्व् इत्य् आपो हि यज्ञो घृतेन मा घृतप्वः पुनन्त्व् इति देवताभिर् एवात्मानं पावयते विश्वं हि रिप्रं प्रवहन्तु देवीर् इति यद् एवास्य रिप्रम् अमेध्यम् आत्मनि शमलं तद् अस्माद् अधि प्रवहन्त्य् उद् इद् आभ्यः श्रुचिर् आ पूत एमीति श्रुचिर् एवाभ्यो यज्ञियो मेध्यः पूत उदेति हविर् वै दीक्षितो यदा वै हविर् यजुषा प्रोक्षत्य् अथ हविर् भवति यद् यजुषा स्नपयति हविर् एवैनम् अकर् अश्नाति प्राणा वा अशनं प्राणान् एवात्मन् धित्वा दीक्षते सुषिरो वै पुरुषः स वै तर्ह्य् एव सर्वो यर्ह्य् आशितो यद् आशितो भवति मेध्य एव मेधम् उपैति यथा वा इह दीक्षित एवं वा एषो ऽमुष्मिंल् लोक एव वा अत्याशितस्य तिष्ठति तस्मान् नात्याशितेन भवितव्यं तन् न सूर्क्ष्यम् आशितेनैव भवितव्यं यथैव कनीयःकनीयो ऽश्नीयाद् एवम् अश्नीयाद् यद् धि दीक्षितः सन् कनीयो ऽश्नाति तेन दीक्सित आङ्क्ते ऽभ्यङ्क्ते वासः परिधत्त एता वै पुरुषस्य तन्वः सतनूर् एव मेध्यम् उपैति नवनीतेनाभ्यङ्क्ते घृतं देवानाम् आयुतं मनुष्याणां निष्पक्वं गन्धर्वाणां स्वयंविलीनं पित्πणां सर्वदेवत्यं वा एतत् तस्मान् नवनीतेनाभ्यङ्क्ते दर्भपिञ्जुलाभ्यां समायौति तत् स्विद् अभ्यञ्जनम् अकर् अथो अभ्य् एवैतद् घारयति मेधत्वाय महीनां पयो ऽसीत्य् आह महीनां ह्य् एतत् पयो ऽपाम् ओषधीनां रसा इत्य् अपां ह्य् एष ओषधीनां रसो वर्चोधा असि वर्चो मे धेहीत्य् आशिषम् एवाशास्ते
dīkṣate : FN Corrigenda. Ed.: dīkṣate. dīkṣate : FN Corrigenda. Ed.: dīkṣate. keśaśmaśru vapate dato dhāvate nakhān nikṛntate snāti mṛtā vā eṣā tvag amedhyaṃ vā asyaitad ātmani śamalaṃ tad evāpahate medhya eva medham upaity apsu dīkṣāṃ praveśayitvā devāḥ svargaṃ lokam āyan yad apsu snāti tām eva dīkṣām ālabhate 'tha yad apo 'vabhṛtham abhyavaiti tāṃ vā etad dīkṣāṃ punar apsu praveśayaty oṣadhe trāyasvainam ity āha trātyā eva svadhite mainaṃ hiṃsīr iti vajro vai svadhitiḥ sa īśvaro 'śānto yajamānaṃ hiṃsitor yat tṛṇam antardadhāti yajamānasyāhiṃsāyai devaśrud imān pravapā iti devaśrud hy etān pravapate svasty uttaraṃ aśīyeti svasty asya yajñasyodṛcam aśīyeti vā etad āhāpo mā mātaraḥ sūdayantv ity āpo hi yajño ghṛtena mā ghṛtapvaḥ punantv iti devatābhir evātmānaṃ pāvayate viśvaṃ hi ripraṃ pravahantu devīr iti yad evāsya ripram amedhyam ātmani śamalaṃ tad asmād adhi pravahanty ud id ābhyaḥ śrucir ā pūta emīti śrucir evābhyo yajñiyo medhyaḥ pūta udeti havir vai dīkṣito yadā vai havir yajuṣā prokṣaty atha havir bhavati yad yajuṣā snapayati havir evainam akar aśnāti prāṇā vā aśanaṃ prāṇān evātman dhitvā dīkṣate suṣiro vai puruṣaḥ sa vai tarhy eva sarvo yarhy āśito yad āśito bhavati medhya eva medham upaiti yathā vā iha dīkṣita evaṃ vā eṣo 'muṣmiṃl loka eva vā atyāśitasya tiṣṭhati tasmān nātyāśitena bhavitavyaṃ tan na sūrkṣyam āśitenaiva bhavitavyaṃ yathaiva kanīyaḥkanīyo 'śnīyād evam aśnīyād yad dhi dīkṣitaḥ san kanīyo 'śnāti tena dīksita āṅkte 'bhyaṅkte vāsaḥ paridhatta etā vai puruṣasya tanvaḥ satanūr eva medhyam upaiti navanītenābhyaṅkte ghṛtaṃ devānām āyutaṃ manuṣyāṇāṃ niṣpakvaṃ gandharvāṇāṃ svayaṃvilīnaṃ pitπṇāṃ sarvadevatyaṃ vā etat tasmān navanītenābhyaṅkte darbhapiñjulābhyāṃ samāyauti tat svid abhyañjanam akar atho abhy evaitad ghārayati medhatvāya mahīnāṃ payo 'sīty āha mahīnāṃ hy etat payo 'pām oṣadhīnāṃ rasā ity apāṃ hy eṣa oṣadhīnāṃ raso varcodhā asi varco me dhehīty āśiṣam evāśāste
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.