MU 3.129.2
इति शुक्रः पुरं प्राप्य वैबुधं स्वेन चेतसा । विसस्मार निजं भावं प्राक्तनं व्यसनं विना ॥मु ३,१२९।१ (= म्त् ४,७।१)॥ मुहूर्तम् अथ विश्रम्य तस्य पार्श्वे शचीपतेः । स्वर्गं विहर्तुम् उत्तस्थौ स्वर्वासिपरिचोदितः
iti śukraḥ puraṃ prāpya vaibudhaṃ svena cetasā / visasmāra nijaṃ bhāvaṃ prāktanaṃ vyasanaṃ vinā //MU 3,129.1 (= MT 4,7.1)// muhūrtam atha viśramya tasya pārśve śacīpateḥ / svargaṃ vihartum uttasthau svarvāsiparicoditaḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.