कस्मै प्राणिने त्यागः, किं त्यक्तं, केन त्यक्तं, तत्त्रितये ऽपि भावाभावादिबुद्धिद्वयनिर्वृतो भवति । एवं संप्रति बोधिसत्त्वस्य शीलसंपन्मयत्वम् उक्तम् । ततः पश्चात् सामान्यतया तद्भिन्नानामपि शीलसम्पत्तेर्दानादितो ऽपि अतिशयत्वं सर्वगुणसम्पदाश्रयभूतत्वमेव देशनार्थयितुम् उक्तम्- दानाज्जनः शीलपदेन हीनो भोगानवाप्यैष्यति दुर्गतिञ्च । इति । तद्दानत एव स दानपतिः शीलवान् भूतो नरदेवमध्ये विशिष्टभोगसम्पन्मयः सन् शीलपादनिर्वृत्तौ दुर्गतिलोकपतितः प्रत्येकनरकं, अश्वगजवानरनागादिप्रेतमहर्द्धिकादिषु उत्पन्नः स विविधभोगसम्पत्सम्पन्न एव भवति । अतः सव्याजमूले परिक्षीयमाणे तस्मै न भोगाः प्रभवन्ति पश्चात्
kasmai prāṇine tyāgaḥ, kiṃ tyaktaṃ, kena tyaktaṃ, tattritaye 'pi bhāvābhāvādibuddhidvayanirvṛto bhavati / evaṃ saṃprati bodhisattvasya śīlasaṃpanmayatvam uktam / tataḥ paścāt sāmānyatayā tadbhinnānāmapi śīlasampatterdānādito 'pi atiśayatvaṃ sarvaguṇasampadāśrayabhūtatvameva deśanārthayitum uktam- dānājjanaḥ śīlapadena hīno bhogānavāpyaiṣyati durgatiñca / iti / taddānata eva sa dānapatiḥ śīlavān bhūto naradevamadhye viśiṣṭabhogasampanmayaḥ san śīlapādanirvṛttau durgatilokapatitaḥ pratyekanarakaṃ, aśvagajavānaranāgādipretamaharddhikādiṣu utpannaḥ sa vividhabhogasampatsampanna eva bhavati / ataḥ savyājamūle parikṣīyamāṇe tasmai na bhogāḥ prabhavanti paścāt
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.